Στην τηλεόραση, οι εκπομπές αντικατοπτρίζουν κάθε φορά τα χαρακτηριστικά της εποχής. Αν ανοίξει λοιπόν κάποιος την τηλεόραση καθημερινά και περιπλανηθεί στα διάφορα κανάλια, θα διαπιστώσει πως η μόδα παρουσιάζει τεράστια αύξηση σε δημοτικότητα. Για παράδειγμα, υπάρχουν τηλεοπτικά reality shows με μοντέλα, που επιθυμούν να κατακτήσουν το όνειρο και να διεκδικήσουν μια θέση στην πασαρέλα. Επίσης, απλοί και καθημερινοί άνθρωποι ακολουθούν πιστά τις επιταγές της μόδας και φροντίζουν να δημιουργήσουν το δικό τους, προσωρινό στυλ μπροστά στον φακό (bani).

Τι έχει αλλάξει και η μόδα έχει γίνει τόσο απαραίτητη ως συστατικό στην καθημερινότητά μας; Από το πρόσφατο παρελθόν των περασμένων δεκαετιών μέχρι τα τελευταία χρόνια, πολλά έχουν διαμορφωθεί με βάση την παγκοσμιοποίηση και την υπερέκθεση όλων των ανθρώπων στο διαδίκτυο. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με πρώτο πρώτο το Instagram, εκθέτουν τον καθένα ως μοντέλο. Μέχρι και η παραμικρή λεπτομέρεια αναλύεται και μπαίνει στο μικροσκόπιο. Φανταστείτε το άγχος ενός νεαρού ατόμου, που φωτογραφίζεται με το καινούριο του σύνολο και φοβάται μήπως απορριφθεί από τους “ακολούθους” του.

Ένας ακόμη παράγοντας που φαίνεται να έχει διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στην κυριαρχία των αγορών μέσα από τον τηλεοπτικό φακό είναι η υπερπροσφορά προϊόντων. Τώρα πλέον, ο καθένας μας έχει αναρίθμητες επιλογές ως προς τα ρούχα που θα επιλέξει να αγοράσει. Δεν υπάρχει κανένας περιορισμός, όπως στο παρελθόν. Τώρα τα πάντα είναι διαθέσιμα και οι τιμές είναι εξαιρετικά ανταγωνιστικές. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι ντουλάπες να γεμίζουν με ρούχα, τα οποία κρίνονται ως αναλώσιμα. Μιας και η τιμή είναι χαμηλή, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στο πόσο θα “αντέξουν” στον χρόνο. Πάντα μπορούμε να τα αντικαταστήσουμε με ένα κλικ ή με μια βόλτα στο κοντινότερο κατάστημα.

Οι επιταγές της μόδας είναι εύπλαστες και παροδικές. Καμία μόδα δεν καταλήγει να γίνει κλασική, μιας και κάτι τέτοιο δεν θα είχε θετικό αντίκτυπο στις πωλήσεις των καταστημάτων. Αντιθέτως, τα πάντα στη βιομηχανία ρούχων αλλάζουν με γοργούς ρυθμούς. Τη μία σεζόν κυριαρχεί το καρό, την άλλη το animal print και την επόμενη το ανδρόγυνο στυλ. Με αυτό τον τρόπο ο καθένας μας τρέχει να συμπληρώσει την γκαρνταρόμπα του με τα κατάλληλα ρούχα και αξεσουάρ. Πρόκειται για τις ιδανικές προσθήκες, ώστε να μπορέσουμε να νιώσουμε πως ακολουθούμε τη μόδα.

Μέσα από τον τηλεοπτικό φακό, ο κόσμος έρχεται σε επαφή με πρότυπα. Φυσικά, δεν είναι όλοι εξίσου εύκολο να επηρεαστούν. Άλλοι διαθέτουν μηχανισμούς άμυνας, ενώ ορισμένοι δεν προβάλλουν ουδεμία αντίσταση. Ο καθένας φιλτράρει αυτά που δέχεται ως ερεθίσματα από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το διαδίκτυο και τον Τύπο με διαφορετικό τρόπο. Όλοι όμως δεχόμαστε τα ερεθίσματα. Αυτό σημαίνει πως η δύναμη της μόδας και των συνεπακόλουθων αγορών είναι ιδιαίτερα μεγάλη istoricul creditului.

Σαφώς και η μόδα των τηλεοπτικών reality shows και εκπομπών με θέμα τη μόδα θα κοπάσει κάποια στιγμή. Αυτός είναι άλλωστε ο κύκλος της ζωής. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε τη σημασία της μόδας για την συναισθηματική και ψυχική κατάσταση των ανθρώπων. Πολλοί είναι εκοίνοι που ζουν και αναπνέουν για τη μόδα, γίνονται κοινωνοί της και τυφλοί της ακόλουθοι. Άλλοι την προσαρμόζουν στα μέτρα τους και, τέλος, ορισμένοι αδιαφορούν. Γιατί τελικά, ο καθένας μας είναι ελεύθερος να αποφασίσει!

Από την αρχαιότητα ο άνθρωπος, πέραν των υλικών αγαθών που έψαχνε για την επιβίωσή του, αναζητούσε λύσεις και για την καλλιέργεια του πνεύματός του. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ακόμη και σε προϊστορικές σπηλιές υπάρχουν ευρήματα από ζωγραφιές στους τοίχους. Αυτό αποδεικνύει περίτρανα ότι οι άνθρωποι αποζητούσαν την επικοινωνία, με όποια μορφή κι αν ήταν εφικτή.

Το ταξίδι ξεκίνησε με τις ζωγραφιές στους τοίχους των σπηλιών, για να φτάσει στο σήμερα όπου το χαρτί και το μολύβι έχουν ξεπεραστεί και έχουν εφευρεθεί άλλοι τρόποι για την ανάδειξη των τεχνών. Τι κι αν ο άνθρωπος έχει στην διάθεσή του την τεχνολογία, η οποία τον βοηθάει στην καθημερινότητα; Επιλέγει πολλές φορές τους πατροπαράδοτους τρόπους. Ακόμη οι άνθρωποι δημιουργούν τέχνη με ένα κομμάτι πηλό ή με ένα κομμάτι ξύλο. Αλλά υπάρχουν κι αυτοί που δημιουργούν τέχνη με σύμμαχο τα τεχνολογικά μέσα meilleur tondeuse corps homme.

Σε όποια από τις δύο κατηγορίες κι αν ανήκουν, το μόνο σίγουρο είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις προάγουν τον πολιτισμό. Μέσα από έργα τέχνης έχουν καταρριφθεί όποιες πολιτικές, πολιτισμικές ή κοινωνικές διαφορές έχουν οι λαοί. Γίνεται χρήση πινάκων μεγάλων καλλιτεχνών ή συγγραμμάτων για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε συγκεκριμένες περιόδους. Και φυσικά μέσα από διάφορα εικαστικά έργα έχουμε την δυνατότητα να ζήσουμε παρελθοντικές εποχές. Ή ακόμη και να βιώσουμε την ανάγκη των ανθρώπων που ζούσαν στο παρελθόν μας για να κατανοήσουν το μέλλον τους.

Μέσα από την γνώση του παρελθόντος μπορούμε να κατανοήσουμε το παρόν και να αδράξουμε το μέλλον. Αυτό είναι εφικτό μέσα από τις διάφορες τέχνες. Υπάρχουν τόσες μορφές έκφρασης και όμως υπάρχει ανάγκη για δημιουργία νέων μορφών. Άνθρωποι κάθε ηλικίας μπορούν να επικοινωνήσουν πιο εύκολα μέσα από την τέχνη. Το θέατρο, η μουσική και ο χορός είναι μόνο λίγες μορφές τέχνης, όπου η ηλικία δεν έχει καθοριστικό ρόλο. Και σε κάθε ηλικία τα μηνύματα είναι διαφορετικά. Όπως ένα βιβλίο που το διαβάζεις στην εφηβεία δεν σου αποτυπώνεται το ίδιο όταν το διαβάζεις μεγαλύτερος. Έτσι και οι τέχνες οδηγούν τους ανθρώπους σε άλλα μονοπάτια, ανάλογα με την ηλικία που βρίσκονται.

Συνήθως οι άνθρωποι που καταπιάνονται με τις τέχνες είναι άνθρωποι με δύσκολο ψυχικό κόσμο. Καταφέρνουν όμως μέσα από αυτήν να ενώσουν τους ανθρώπους. Δεν χρειάζονται την γλώσσα για να επικοινωνήσουν, παρά μόνο τα έργα τους για να μεταδώσουν τα δικά τους μηνύματα. Κάθε έργο τέχνης, είτε έχει δημιουργηθεί από κάποιον διάσημο καλλιτέχνη είτε από κάποιον άσημο, επιφέρει μέσα του ένα είδος πολιτισμού. Οι περισσότεροι διάσημοι καλλιτέχνες δεν ήταν διάσημοι στην εποχή τους. Άρα όσο πιο πολλά έργα τέχνης δημιουργήσει κανείς και αφήσει ως παρακαταθήκη ποτέ δεν ξέρει αν σε κάποια άλλη εποχή γίνουν διάσημα garniture.

Μέσα από τις διάφορες μορφές τέχνης ο σκοπός πρέπει να είναι ένας. Η τέχνη να ενώνει τους ανθρώπους και μέσα από αυτήν να δημιουργούνται συνθήκες ανάπτυξης του πολιτισμού. Οι άνθρωποι να ενώνονται μέσα από αυτήν και να ανταλλάζουν ιδέες για ένα καλύτερο σήμερα και ένα πιο ευοίωνο αύριο. Θα πρέπει να γίνει σκοπός όλων μας η ανάδειξη των τεχνών στις νεότερες γενιές. Και μέσα από τους νέους ανθρώπους να υπάρχει εξέλιξη. Η πολυπολιτισμικότητα είναι και αυτή μια μορφή τέχνης.

Μεγάλοι καλλιτέχνες και απλοί άνθρωποι όταν καλούνται να δημιουργήσουν ένα έργο τέχνης επηρεάζονται από την φύση. Και πώς να μην γίνει κάτι τέτοιο; Αφού η φύση είναι από μόνη της ένα έργο τέχνης. Αποτελεί το μόνο αυθεντικό έργο που δεν έχει επιρροές από κανέναν. Μέσα από αυτήν ανακαλύψαμε και αποτυπώσαμε τα σχήματα, τα χρώματα, τους ήχους κ.α. Ίσως τότε ο άνθρωπος να ζήλεψε όλη αυτή τη μαγεία και να θέλησε να την αποτυπώσει για πάντα.
Ποιος θα μπορούσε να πει ότι το Βόρειο Σέλας δεν αποτελεί έναν πίνακα ζωγραφικής στον ουρανό; Μέσα από τους χρωματισμούς του δίνει στους ανθρώπους την αίσθηση ότι είναι βγαλμένο από παραμύθι. Αποτελεί ένα από τα ωραιότερα φυσικά φαινόμενα με ποικιλία χρωμάτων, σχεδίων και γρήγορων εναλλαγών.

Αν και δεν είναι εφικτή η θέασή του στις μεσογειακές χώρες, πολλοί ήταν οι αρχαίοι που έδειξαν ενδιαφέρον. Μάλιστα πρώτος ερευνητής φαίνεται να είναι ο Αριστοτέλης. Σύμφωνα με αυτόν «η φωτοβολία της ατμόσφαιρας δεν είναι ομοιογενής, αλλά το φάσμα του φαινομένου αυτού παρουσιάζει χάσματα». Και είναι ένα φαινόμενο το οποίο χαρακτηρίζεται από τους σύγχρονους παρατηρητές ως «ουράνιες κουρτίνες».

Είναι πολλοί οι λαοί που προσπάθησαν να ερμηνεύσουν το γεγονός αυτό, με κυριότερους τους Σουηδούς, τους Φινλανδούς και τους Λάπωνες. Οι πρώτοι πίστευαν πως ήταν η αντανάκλαση της δάδας που κράταγαν οι Λάπωνες για να βρουν τους τάρανδούς τους. Οι Φινλανδοί θεωρούσαν ότι ήταν Άγγελοι που κυνηγούσαν δαίμονες. Και οι Λάπωνες έκρυβαν τις γυναίκες και τα παιδιά τους ή σταματούσαν τα έλκηθρά τους για να κρυφτούν. Το έκαναν έτσι ώστε να μη γίνουν αντιληπτοί από το Σέλας και τους πάρει. Η εκμετάλλευση του φαινομένου για επεξήγηση από διάφορες θρησκείες γινόταν κατά κόρον. Ήταν ένας τρόπος να συνετίσουν τους πιστούς μέσω του εκφοβισμού.

Ένα άλλο φυσικό φαινόμενο, το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί ως τέχνη, είναι και οι κρυμμένες παραλίες που βρίσκονται ανά τον κόσμο. Πιο συγκεκριμένα, η μυστική παραλία στο Μεξικό αποτελεί μια ονειρεμένη ανακάλυψη για τους ταξιδιώτες. Τα νερά είναι κρυστάλλινα με φυσικά μέρη ίσκιου. Υπάρχει άφθονος ήλιος και δεν υπάρχουν ουρές επισκεπτών.

Η παραλία αυτή βρίσκεται κρυμμένη στις νήσους Marieta. Το φαινόμενο αυτό οφείλει την ύπαρξή του σε μια έκρηξη βόμβας. Μετά από δοκιμές που έγιναν στις ακατοίκητες Νήσους Marieta γύρω στον 20ο αιώνα, η έκρηξη είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αυτή η μεγάλη τρύπα. Στο πέρασμα του χρόνου, η τρύπα αυτή γέμισε με νερό και άμμο. Δεν είναι λίγοι που την χαρακτηρίζουν επίγειο «μυστικό» παράδεισο.

Τα παραδείγματα είναι πολλά, όπως για παράδειγμα η παγωμένη λίμνη με φυσαλίδες στον Καναδά και οι ματωμένοι καταρράκτες στην Ανταρκτική. Τα φυσικά φαινόμενα είναι άφθονα και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τα ανακαλύψουμε. Ακόμη και το σύμπαν, το οποίο είναι τόσο αρμονικά φτιαγμένο, αποτελεί ένα δείγμα φυσικής ομορφιάς.
Σκοπός μας λοιπόν είναι να αντιγράψουμε την φύση όσο καλύτερα μπορούμε. Θα δημιουργήσουμε λοιπόν με αυτό τον τρόπο όσο πιο όμορφα έργα τέχνης είναι δυνατόν, αφού και ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Ας αφήσουμε την φύση να γίνει η πηγή έμπνευσης των καλλιτεχνών, άσημων και διάσημων. Με αυτό τον τρόπο εξελίσσουμε τα όσα μας έχουν δοθεί απλόχερα από αυτήν.

Ιστορικά το graffiti υπάρχει από πολύ παλιά σε μια πρώιμη εκδοχή. Στην αρχαία Ρώμη υπήρχαν συνθήματα γραμμένα στους τοίχους. Όπως επίσης και στο Σινικό Τείχος. Ένας ορισμός που θα μπορούσε να δοθεί είναι η επιγραφή κειμένων, συνθημάτων ή και ζωγραφιών σε δημόσιους χώρους.

Στην πιο σύγχρονή του μορφή αναπτύχθηκε την περίοδο του κινήματος της χιπ χοπ. Θεωρείται μάλιστα μέρος της κουλτούρας της. Πιο πρωτοποριακή εποχή των graffiti θεωρείται από πολλούς η περίοδος μεταξύ 1971 και 1974. Στην περιοχή του Μανχάταν την περίοδο της μεγάλης μετανάστευσης υπήρξε ο Ελληνοαμερικανικής καταγωγής καλλιτέχνης TAKI183. Σκοπός του ήταν να αφυπνίσει τον κόσμο και να λάβει την προσοχή των ΜΜΕ. Κάτι το οποίο κατάφερε με την συμβολή του κόσμου το 1971, όταν και του αφιέρωσαν ένα άρθρο στους New York Times.

Πλέον στις μέρες μας το είδος αυτό δεν θεωρείται ξένο και συχνά ιδιοκτήτες σπιτιών το επιλέγουν ως τρόπο διακόσμησης. Υπάρχουν τα graffiti που χρησιμοποιούνται από αναρχικούς για να στείλουν μηνύματα προς την εξουσία. Είναι και αυτά όμως που γίνονται για σκοπούς ωραιοποίησης κάποιου χώρου. Στο πέρασμα των χρόνων έχουν δημιουργηθεί κοινότητες με κάποιους άτυπους κανόνες. Για παράδειγμα κάθε έργο graffiti φέρει την υπογραφή του δημιουργού του.

Επίσης, δεν μπορεί σε ένα υφιστάμενο σχέδιο να αποτυπωθεί κάποιο άλλο. Η μόνη περίπτωση που γίνεται κάτι τέτοιο είναι αν έχει παρέλθει η πάροδος του χρόνου και το σχέδιο έχει ξεθωριάσει. Αλλά και πάλι θα πρέπει να συμφωνήσει και ο καλλιτέχνης που το έχει φτιάξει. Ένα άλλο στοιχείο είναι ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι τοίχοι που είναι μόνο για καλούς γκραφίστες. Οι άγραφοι κανόνες είναι πολλοί και όποιος θέλει να ακολουθήσει το graffiti μαθαίνει να τους τηρεί πιστά.

Μια νέα τεχνοτροπία που φαίνεται να κερδίζει έδαφος είναι και αυτή του στένσιλ. Πρόκειται για ένα είδος γρήγορου γκράφιτι. Είναι ένα κομμάτι ξύλο ή πλαστικό το οποίο κόβεται και δημιουργείται ένα σχέδιο. Τοποθετείται στην επιφάνεια του τοίχου και ψεκάζεται με σπρέι μπογιάς αφήνωντας έτσι το αποτύπωμα. Η τεχνική αυτή ακολουθείται πιστά από τον Βρετανό καλλιτέχνη Banksy.

Η υπογραφή του καλλιτέχνη παίζει σημαντικό ρόλο στην δημιουργία ενός γκράφιτι. Είναι ο μόνος τρόπος αναγνώρισης των σχεδίων ενός καλλιτέχνη. Γι αυτό και η υπογραφή αυτή έχει χαρακτηριστεί ως «tag». Γίνεται με σπρέι ή με μαρκαδόρο συνήθως μέσα στο ίδιο το γκράφιτι ή κάτω σε μια άκρη. Ως επι το πλείστον είναι πιο μικρή από τη ζωγραφιά. Για τα ελληνικά δεδομένα γνωστός γκραφίστας ήταν και ο Ίνο, ο οποίος γεννήθηκε στον Πειραιά.

Σε γενικές γραμμές τα γκράφιτι που έχουν κατακλύσει δρόμους και στενά χαρακτηρίζονται από κάποιους ως μια μορφή βανδαλισμού. Ειδικότερα βέβαια κάποια από τα οποία το περιεχόμενό τους είναι υβριστικό ή προκλητικό. Επειδή συνήθως η τέχνη αυτή ακολουθείται από νέους είναι εύκολο να χαρακτηριστεί.

Δεν είναι εύκολο να κρίνουμε αυτά τα έργα, γιατί κάτι τέτοιο υπονοεί ότι βγαίνουμε από τους νόμους και τα τετριμμένα. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι κάτι τέτοιο ήταν και η ζωγραφική ή οποιαδήποτε άλλη τέχνη στην απαρχή της. Ίσως κάποια μέρα η τέχνη αυτή να αποκτήσει τη δικιά της θέση στην καθόλα «νόμιμη κοινωνία» που ζούμε.

Όλο και περισσότεροι επιστήμονες οδηγούνται σε συμπεράσματα για το πώς η τέχνη βοηθάει τον άνθρωπο. Υπάρχουν ερευνητές που αναζητούν πώς μπορούν να θεραπεύονται οι άνθρωποι μέσα από τις τέχνες. Αν σκεφτεί κανείς ότι «η μουσική εξημερώνει» όπως έλεγαν και οι αρχαίοι, τότε δεν απέχουμε και πολύ από το στόχο. Φυσικά η μουσική είναι μόνο ένα είδος τέχνης. Υπάρχουν και τόσα άλλα, όπως η ζωγραφική ή ο χορός, που μπορούν να οδηγήσουν στην θεραπεία από κάποιο τραυματικό σοκ.

Ας πάρουμε λοιπόν την περίπτωση της μουσικής τέχνης ως θεραπευτικό είδος. Σύμφωνα με μελέτες, ένας άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί κάποιο μουσικό είδος ως οικείο ακόμη και από την γέννησή του. Αν δηλαδή άκουγε ένα συγκεκριμένο μουσικό είδος ή ακόμη και ένα συγκεκριμένο τραγούδι όταν ήταν έμβρυο, τότε όταν γεννηθεί αυτό του είναι γνώριμο.

Δεν θα μπορούσε να είναι τυχαίο το γεγονός ότι, στην προσπάθειά μας να ηρεμήσουμε ένα βρέφος από το κλάμα, του τραγουδάμε. Σύμφωνα με στοιχεία, το τελευταίο πράγμα που παθαίνουν ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ στο τελικό στάδιο, όπου υποφέρουν από ολική απώλεια μνήμης, είναι η απώλεια της μουσικής. Ξεχνάνε ονόματα οικείων προσώπων, αλλά δεν ξεχνάνε αγαπημένα τους τραγούδια.

Μετά από έρευνες, όταν τραγουδάμε ο εγκέφαλός μας απελευθερώνει ουσίες που δρουν το ίδιο με τα παυσίπονα. Τα οφέλη της μουσικής στον άνθρωπο είναι πολλά και έχουν αποτέλεσμα στο σώμα και το πνεύμα μας. Για την θεραπεία μέσω της μουσικής έχει αναπτυχθεί από τους επιστήμονες η μουσικοθεραπεία. Μέσα από αυτήν οι επιστήμονες μπορούν πλέον να αντιμετωπίζουν διάφορες παθήσεις, όπως τα εγκεφαλικά επεισόδια, η κατάθλιψη κ.λ.π.

Ένα άλλο είδος τέχνης είναι και ο χορός. Ο άνθρωπος κατάφερε να σταθεί στα δύο του πόδια, περπάτησε και έπειτα άρχισε να εκφράζεται με το σώμα του. Μέσα από τον χορό έχει καταφέρει να μεταδίδει πολλά συναισθήματα, με βασικότερα την χαρά και την λύπη. Όλοι ανεξαιρέτως πιστεύουν ότι ο χορός είναι ίσως η απολαυστικότερη μορφή τέχνης. Και ποιος θα μπορούσε να πει το αντίθετο;

Υπάρχουν πολλά είδη χορού, όπως πολλά είναι και τα συναισθήματα των ανθρώπων. Πέραν λοιπόν από μια μορφή τέχνης που εκφράζει πληθώρα συναισθημάτων, ο χορός είναι τρόπος διασκέδασης. Αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την παιδεία μαθαίνοντας τα ήθη, τα έθιμα και την ιστορία του τόπου μας μέσα από μια πιο ευχάριστη νότα. Μας βοηθάει να έχουμε καλή διάθεση και καλή εμφάνιση. Είναι ένας τρόπος εκγύμνασης του σώματός μας και μια βοήθεια για μια πιο κοινωνική ζωή. Μέσα από αυτόν οι άνθρωποι διασκεδάζουν και τον χρησιμοποιούν ως ορόσημο κάθε νέου ξεκινήματος (γάμος).

Είτε γίνεται χρήση των τεχνών για θεραπευτικούς σκοπούς είτε απλά για σκοπούς διασκέδασης, το μόνο σίγουρο είναι πως μόνο κέρδος μπορεί να έχει κανείς. Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να ασχοληθεί κάποιος με αυτές. Το θέμα είναι όμως να γίνεται με χαρούμενη διάθεση.

Όλο και περισσότεροι επιστήμονες οδηγούνται σε συμπεράσματα για το πώς η τέχνη βοηθάει τον άνθρωπο. Υπάρχουν ερευνητές που αναζητούν πώς μπορούν να θεραπεύονται οι άνθρωποι μέσα από τις τέχνες. Αν σκεφτεί κανείς ότι «η μουσική εξημερώνει» όπως έλεγαν και οι αρχαίοι, τότε δεν απέχουμε και πολύ από το στόχο. Φυσικά η μουσική είναι μόνο ένα είδος τέχνης. Υπάρχουν και τόσα άλλα, όπως η ζωγραφική ή ο χορός, που μπορούν να οδηγήσουν στην θεραπεία από κάποιο τραυματικό σοκ.

Ας πάρουμε λοιπόν την περίπτωση της μουσικής τέχνης ως θεραπευτικό είδος. Σύμφωνα με μελέτες, ένας άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί κάποιο μουσικό είδος ως οικείο ακόμη και από την γέννησή του. Αν δηλαδή άκουγε ένα συγκεκριμένο μουσικό είδος ή ακόμη και ένα συγκεκριμένο τραγούδι όταν ήταν έμβρυο, τότε όταν γεννηθεί αυτό του είναι γνώριμο.

Δεν θα μπορούσε να είναι τυχαίο το γεγονός ότι, στην προσπάθειά μας να ηρεμήσουμε ένα βρέφος από το κλάμα, του τραγουδάμε. Σύμφωνα με στοιχεία, το τελευταίο πράγμα που παθαίνουν ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ στο τελικό στάδιο, όπου υποφέρουν από ολική απώλεια μνήμης, είναι η απώλεια της μουσικής. Ξεχνάνε ονόματα οικείων προσώπων, αλλά δεν ξεχνάνε αγαπημένα τους τραγούδια.

Μετά από έρευνες, όταν τραγουδάμε ο εγκέφαλός μας απελευθερώνει ουσίες που δρουν το ίδιο με τα παυσίπονα. Τα οφέλη της μουσικής στον άνθρωπο είναι πολλά και έχουν αποτέλεσμα στο σώμα και το πνεύμα μας. Για την θεραπεία μέσω της μουσικής έχει αναπτυχθεί από τους επιστήμονες η μουσικοθεραπεία. Μέσα από αυτήν οι επιστήμονες μπορούν πλέον να αντιμετωπίζουν διάφορες παθήσεις, όπως τα εγκεφαλικά επεισόδια, η κατάθλιψη κ.λ.π.
Ένα άλλο είδος τέχνης είναι και ο χορός. Ο άνθρωπος κατάφερε να σταθεί στα δύο του πόδια, περπάτησε και έπειτα άρχισε να εκφράζεται με το σώμα του. Μέσα από τον χορό έχει καταφέρει να μεταδίδει πολλά συναισθήματα, με βασικότερα την χαρά και την λύπη. Όλοι ανεξαιρέτως πιστεύουν ότι ο χορός είναι ίσως η απολαυστικότερη μορφή τέχνης. Και ποιος θα μπορούσε να πει το αντίθετο;

Υπάρχουν πολλά είδη χορού, όπως πολλά είναι και τα συναισθήματα των ανθρώπων. Πέραν λοιπόν από μια μορφή τέχνης που εκφράζει πληθώρα συναισθημάτων, ο χορός είναι τρόπος διασκέδασης. Αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την παιδεία μαθαίνοντας τα ήθη, τα έθιμα και την ιστορία του τόπου μας μέσα από μια πιο ευχάριστη νότα. Μας βοηθάει να έχουμε καλή διάθεση και καλή εμφάνιση. Είναι ένας τρόπος εκγύμνασης του σώματός μας και μια βοήθεια για μια πιο κοινωνική ζωή. Μέσα από αυτόν οι άνθρωποι διασκεδάζουν και τον χρησιμοποιούν ως ορόσημο κάθε νέου ξεκινήματος (γάμος).

Είτε γίνεται χρήση των τεχνών για θεραπευτικούς σκοπούς είτε απλά για σκοπούς διασκέδασης, το μόνο σίγουρο είναι πως μόνο κέρδος μπορεί να έχει κανείς. Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να ασχοληθεί κάποιος με αυτές. Το θέμα είναι όμως να γίνεται με χαρούμενη διάθεση.

Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) αποτελεί την επιτομή τέχνης για την Αθήνα μιας και είναι το μοναδικό ίδρυμα στο οποίο στεγάζονται τόσο σημαντικοί χώροι. Χώροι όπως η Εθνική Λυρική Σκηνή, η Εθνική Βιβλιοθήκη και φυσικά το πάρκο με έκταση 210 στρέμματα. Σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Renzo Piano, ο οποίος είναι διεθνώς αναγνωρισμένος τα τελευταία 40 χρόνια. Εγκαινιάστηκε το 2017, ενώ τα σχέδιά του είχαν ανακοινωθεί το 2006. Αποτελεί ορόσημο του Ελληνικού πολιτισμού, μιας και αντίστοιχό του δεν υπάρχει ούτε αρχιτεκτονικά αλλά ούτε και πολιτισμικά.

Ο χώρος όπου έχει κατασκευαστεί το ίδρυμα έχει σημαντικό ρόλο, μιας και αποτελεί τουριστικό προορισμό και βρίσκεται εκτός του ιστορικού κέντρου της Αθήνας. Το κτίριο θεωρείται σύγχρονο και φιλικό προς το περιβάλλον. Δεν είναι τυχαία και η πλατινένια διάκριση που έχει πάρει ως πράσινο κτίριο. Αποτελεί την μεγαλύτερη διάκριση για τέτοιου είδους κτίρια. Και είναι η πρώτη σε τέτοια κλίμακα σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Το φυσικό πάρκο αποτελεί πνεύμονα πρασίνου για την Αθήνα και έχει μεγάλη ποικιλία από ψηλά πεύκα, ελιές και πιο μικρά δεντράκια που δημιουργούν σκιές για τους επισκέπτες. Φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα ενδημικά φυτά και αυτά είναι πολλά. Όπως το πυξάρι, η κορονίλλα, ο κίστος, η ρίγανη, το θυμάρι και πολλά άλλα. Ειδικότερα την περίοδο της άνοιξης, όπου το ίδρυμα είναι γεμάτο από τα χρώματα της φύσης, αποτελεί πόλο έλξης για περισσότερους επισκέπτες. Δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στο μεγάλο κανάλι με μήκος 400 μέτρα, πλάτος 30 και βάθος 70 εκατοστά. Στο κανάλι αυτό γίνονται μέσα στο χρόνο εκδηλώσεις ιστιοπλοΐας για μικρούς και μεγάλους από διάφορους ναυτικούς ομίλους.

Επίσης, η Εθνική Λυρική σκηνή γίνεται ο σημαντικότερος προορισμός, τόσο για τους λάτρεις της μουσικής όσο και για τους καλλιτέχνες της. Ο χώρος είναι πολυλειτουργικός, δίνοντας την δυνατότητα για διάφορα είδη παραστάσεων και εκδηλώσεων. Έχει δημιουργηθεί για να φιλοξενεί θεατρικές παραγωγές, παιδικές παραστάσεις, συναυλίες και φυσικά παραγωγές όπερας και μπαλέτου. Η έκτασή της είναι 28.000 τ.μ. και αποτελεί ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα τέχνης. Τα δυνατά της στοιχεία είναι φυσικά η ακουστική της, η εύκολη εναλλαγή σκηνικών και οι τεχνολογικές δυνατότητές της. Δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από αντίστοιχους χώρους στην Ευρώπη.

Μια μεγάλη προσθήκη στο ίδρυμα είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, η οποία έρχεται να εκσυγχρονίσει τόσο την έννοια όσο και τον θεσμό, ο οποίος έχει αρχές το 1832. Με αυτό το κτίριο αλλάζει ριζικά τόσο το ερευνητικό τμήμα όσο και η δημόσια χρήση που μπορεί να γίνει. Επισκέπτες όλων των ηλικιών και των μορφωτικών επιπέδων έρχονται να κατακλείσουν τον εν λόγω χώρο, δίνοντας μια νέα διάσταση. Αποτελεί ένα υπερσύγχρονο κτίσμα σε έκταση 22.000 τ.μ. που συνδυάζει τεχνολογία και παράδοση.

Αποτελεί λοιπόν ένα κομψοτέχνημα για τα Ελληνικά και Ευρωπαϊκά δεδομένα, μιας και με την ολοκλήρωση και την παράδοση του έργου έχει γίνει πόλος έλξης για άτομα από ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό που μένει είναι να δούμε είναι αν αυτό το κτίριο θα μπορέσει να αντεπεξέλθει επάξια στο ρόλο του στο πέρασμα χρόνου. Και αν αυτό το λίκνο πολιτισμού καταφέρει να αναδείξει την Αθήνα ακόμη περισσότερο, όχι μόνο για τα αρχαία έργα τέχνης της αλλά και για τα σύγχρονα.